oto ciało MOJE

W performansie „oto ciało MOJE” artystka konfrontuje się z patriarchalnym spojrzeniem na kobiece ciało, które od wieków podlega kontroli i ocenie mężczyzn, społecznych norm oraz religijnych nakazów. Poprzez odwołanie do historycznych i kulturowych ograniczeń – od zasłaniania ciała, zakazu karmienia piersią w przestrzeni publicznej, po ograniczenia w prawach do aborcji – artystka ujawnia mechanizmy wstydu, kontroli i niewidzialności kobiet.

Podczas wystepu autorka pochyla się nad własnym, nagim ciałem, uwikłanym w czas, doświadczenie i ślady życia, analizując je oczami patriarchatu. Następnie przywołuje Boginię Dakini, by poprzez rytuał oddać należną cześć – ciałom kobiet, ich mocy i autonomii. Poprzez gesty, ruch i symbolikę, performans staje się wyrazem gniewu, sprzeciwu i jednocześnie celebracją siły kobiet, odsłaniając zarówno ich wrażliwość, jak i niezłomną moc.